Overblijvend vlas
Overblijvend vlas is nu zo schaars in het wild,
dat het vinden van de plant een onvergetelijke gebeurtenis kan zijn.
De glanzende, trechtervormige, helderblauwe, 20-25 mm grote bloemen ontvouwen zich vanuit kleine spiraalvormige knoppen aan opgaande, draadachtige stengels.
De bloemen hebben vijf kroonbladen en bloeien maar èèn dag!
Hun verschijning is gewoonlijk in de late namiddag alweer voorbij.
BRON: Wilde bloemen op kleur.
Witte papaver
Tja, meestal zie ik toch rode papaver op de logjes en nu dacht ik, laat ik eens witte plaatsen, geen idee of dit heel bijzondere zijn, maar ik vond ze wel erg mooi.
Misschien hebben ze een eigen naam,zo ja, geef die dan even aan mij door als je wilt, dan kan ik er de goede naam aan geven.
Beemdkroon
Bevruchtende bijen vinden de lilablauwe bloemen van de beemdkroon erg aantrekkelijk.
De dicht gevouwen knoppen openen om een bloemhoofd te laten zien met kleine lila of voiletblauwe bloemen met 4 lobben en twee uitstekende meeldraden; ze staan rechtop als ze rijp worden.
Dat is hier duidelijk te zien.
Net als bij de echte Scabiosa zijn de bloemen aan de buitenkant van het bloemhoofd
van de beemdkroon duidelijk groter dan de binnenste.
Avondkoekoeksbloem
Dat onkruid mooi kan zijn bewijst hier wel de avondkoekoeksbloem,
je vind ze eigenlijk overal wel,
maar voornamelijk op braakliggend terrein.
Hierboven zie je de knop die net wil uitkomen.
Hier is de knop alweer verder uit gekomen.
En dit is dan de bloem als die helemaal uit is gekomen.
Zeg nou zelf, is dit geen prachtig "onkruid"?
O ja, als het donker wordt, geven de vrouwelijke bloemen een geur af die bestuivende motten aantrekt.
Blaassilene
De 16-18 mm grote, witte bloemen van de blaassilene
groeien in bijschermen aan lange dunnen rechte stengels.
Ze hebben diep ingesneden bloembladen en scheiden s'nachts een klaverachtige geur af.
De naam komt van de kelkbladeren die een vreemd opgeblazen kelk vormen,net een miniatuurballon.
Hun voorraad nectar is heel diep in de bloem verborgen,
zodat bijen soms door de basis van de bloem moeten bijten
om bij de nectar te komen.
Ze werden ooit hoog gewaardeerd als gekookte groente,
met een geur van verse erwten.
BRON: Wilde bloemen op kleur.
Reuzebalsemien
Deze bloem stond in een verwaarloosd stuk land.
Maar ik vond dit een mooie bloem, en de ochtend dauw zat er nog op/aan.
Weken heb ik gekeken of ik de naam kon achterhalen, met dit resultaat, weten jullie of dit de goede naam is?
Echte guldenroede
De stijfe, rechtopstaande stengels van deze plant,
produceren èèn aar met gele bloemen of vertakken zich
tot veelbloemige pluimen.
Elke bloem bestaat in feite uit een hoofdje met talrijke buisbloemen en een buitenste ring van lintbloemen.
Groeit in droog grasland, lichte loofbossen, grazige heiden, weiden en rotsige plekken.
Bron: Wilde planten (boekje)
Galega
Dit robuuste, bossige lid van de vlinderbloemfamilie heeft roze of witte,
maar vaak ook tweekleurige bloemen.
Galega is ook bekend als Franse sering.
Ze kan woekeren over braakliggend terrein en daar een mooie bloemenschow geven.
Groeit ook aan beken en rivieren,
in greppels en in vochtige , grazige bermen.
Moerasspirea
Deze moerasspirea groeit op vochtige plaatsen.
De crème bloemen met een amandelgeur, 4-8 mm groot en met vijf bladen,
verschijnen in dichte, donzige clusters aan roodachtige, rechte stengels.
De donkergroene bladeren zijn diep getand en hebben een bleke onderkant.
De hele plant werd vroeger wel gebruikt om maagpijn en longontsteking te bestrijden.
In 1838 werd het werkzame salicidezuur voor het eerst onttrokken aan moerasspirea en de bast van wilgen.
In 1899 werd het extract voor het eerst synthetisch vervaardigd om aspirine te maken,
een naam die afstamt van de oude botanische naam van moerasspirea,
Spirea ulmaria.
Bolderik
Velden van de saaie, rozepaarse bolderik waren eens zo gewoon op het korenveld,
dat de boeren hem een plaag vonden.
De zaden kwamen onvermijdelijk in het meel terecht en verminderden daarmee de kwaliteit
Het toegenomen gebruik van herbiciden en moderne oogstmethodes betekende het einde daarvan.
De bloemen groeien op hoge, kronkelige stengels.
Ze hebben vijf ingekerfde kroonbladen en smalle kelkbladen,
twee keer zo lang als de kroonbladen.
Deze dienen als landingsplaats voor de vlinders en motten,
met een tong die lang genoeg is om de nectar eruit te halen.
De behaarde bladen zijn zeer lang en smal en iets grijzig.
Voor tuinliefhebbers is de beemdooievaarsbek een gewilde plant,
door het diep gelobte blad en haar komvormige bloemen.
Toch is het een inheemse plant,
die in hooilanden in het grootste deel van Noordwest-Europa voorkomt.
De bloemen - violet, blauw of soms wit - worden bevrucht door bijen, gelokt door de donkergekleurde nerven.
Na de bevruchting verschijnen er zaaddozen met lange 'snavels' - ooievaarsachtig.
Als de zaden rijp zijn, springen de capsules uit elkaar om ze vrij te laten.
Merkwaardig genoeg kunnen de meeste insecten de kleur rood niet waarnemen,
en daarom bloeien roodbloemige planten vrijwel uitsluitend in hoog zomer,
als de insecten het talrijkst zijn.
Rode bloemen kunnen wel weer afsteken tegen het blad of de grond,
maar het witte element in een roze bloem doet dat veel meer en weerkaatst ook ultraviolet licht,
dat waarneembaar is voor bijen en andere insecten.
Roze bloemen, hebben vaak een tekening van ringen of lijnen die insecten de weg naar het hart van de bloem wijzen.
Als iemand de naam van deze bloem weet, zou u die dan willen melden zodat ik de naam aan deze mooie bloem kan geven?
Met dank aan Ank heb ik de goede naam kunnen achterhalen.
Dit plantje groeit ook in de heemtuin.
En nu het bijna uitgebloeid is ruikt het vreselijk naar uien!!
Dat komt natuurlijk omdat het er zoveel zijn, maar echt aangenaam vind ik dit niet,
zo'n overweldigende lucht....pffff
Het leuke vind ik de naam "daslook" want hier in het dialect zeggen wij ook look tegen uien.
Laatste reacties